السيد محمد حسين الطهراني

458

معاد شناسى (فارسى)

تجلّيات جمال ، سكونى پيدا كنند ، از چشمهء كافور كه مادّهء خنك و سردى است ، در كأس آنان مىريزد : إِنَّ الْأَبْرارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كانَ مِزاجُها كافُوراً « 1 » . « بدرستى كه ابرار از كاسه‌هائى مىآشامند كه در آن كافور ريخته و ممزوج شده است . » همچنان كه اگر اجمال ادراك علوم توأم با إنكار و جحود و استكبار باشد ، آن علوم به صورت آب‌هاى داغ و گداخته در كام آنان ريخته مىشود ، كه جز زيادى تشنگى و حِدّت و سوزندگى اثرى ندارد . تَصْلى ناراً حامِيَةً * تُسْقى مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ . « 2 » « و در قيامت ، دسته اى كه عذاب آنان را فرا گيرد و چهره‌هايشان را درهم شكند و ذليل كند ، به آتش گداختهء دوزخ مىسوزند و از چشمهء آب گرم و سوزنده مىنوشند . » آب كوثر ممزوجى از چشمهء تسنيم و چشمهء مَعين است چشمهء تَسْنيم كه قدرى از آن را با رَحيق مختوم مخلوط كرده و به ابرار ميدهند « 3 » اصل آن از أعراف جارى است . أعراف چنان كه خواهد آمد ، حجابى است بين بهشت و جهنّم ، و بر آن ائمّهء طاهرين

--> ( 1 ) آيه 5 ، از سورهء 76 : الدَّهر ( 2 ) آيه 4 و 5 ، از سورهء 88 : الغاشية ( 3 ) - إِنَّ الْأَبْرارَ لَفِي نَعِيمٍ * عَلَى الْأَرائِكِ يَنْظُرُونَ * تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ * يُسْقَوْنَ مِنْ رَحِيقٍ مَخْتُومٍ * خِتامُهُ مِسْكٌ وَ فِي ذلِكَ فَلْيَتَنافَسِ الْمُتَنافِسُونَ . ( آيات 22 تا 26 ، از سورهء 83 : المطفّفين )